چرا شبکه‌ای از Macها.
بازارهای GPU سال‌هاست تلاش می‌کنند GPUهای بیکار، از جمله Macها، را اجاره دهند. چرا این یکی جواب می‌دهد، و چه کسی از توان پردازشی استفاده می‌کند؟
مشکل اصلی، شروع از صفر است.
بازاری که هر دو سمتش خالی است، چیزی برای عرضه به هیچ‌کدام ندارد. بازارهای پردازش بیشتر با فکر خریداران شروع شدند و از صاحبان دستگاه خواستند نرم‌افزار سرور نصب کنند، ماشین‌هایشان را اجاره دهند و زمان در دسترس بودن را تضمین کنند.
MLX این را وارونه می‌کند: یک اپ رایگان روی رایانه‌ای که مردم از قبل دارند، پاداش از نخستین ساعت کار، و کاری بررسی‌شده برای انجام دادن حتی پیش از آنکه تقاضای بیرونی وجود داشته باشد. هر Mac که می‌پیوندد، شبکه را برای Mac بعدی سودمندتر می‌کند.
هدف، زمان در دسترس بودنِ مرکز داده نیست.
تجمیع‌کننده‌ها به خریدارانی می‌فروشند که از یک دستگاه، زمان در دسترس بودنِ یک مرکز داده را انتظار دارند. شبکه‌ای از Macها جور دیگری کار می‌کند: کارها کوچک‌اند، هر پاسخ را Mac دیگری بررسی می‌کند، و کار به Macهایی می‌رسد که آزادند.
Mac که درش بسته شود یک کار را از دست می‌دهد، نه یک مشتری را. این برای کاری مناسب است که بشود تقسیم و بررسی‌اش کرد؛ شبکه نمی‌خواهد رک سرور باشد.
یک چرخهٔ بسته.
Macهایی که توان پردازشی می‌دهند، همان Macهایی‌اند که صاحبانشان از هوش مصنوعی استفاده می‌کنند. MLX طوری ساخته شده که به هم خدمت کنند: کسانی که هوش مصنوعی اجرا می‌کنند، کسانی که Macشان را برایش در اختیار می‌گذارند، و پاداش‌های میانشان روی یک دفتر کل عمومی، بی‌آنکه هایپراسکیلر، مرکز داده یا شرکت مدل‌سازی در میانه باشد.
امروز Macها برای کارهای تأییدشده MLX استخراج می‌کنند، و Compute API (آزمایشی) به Macهایی که کاری را اجرا کرده‌اند USDC می‌پردازد؛ کارهای پولی هوش مصنوعی میان Macها در برنامه است.
برای کسانی که از هوش مصنوعی استفاده می‌کنند، MLX Node بهترین هوش مصنوعی را هم برای Mac آن‌ها پیدا می‌کند: AI App Store اپ‌ها، ابزارها و مدل‌های باز هوش مصنوعی را فقط بر پایهٔ داده‌های عمومی مرتب می‌کند. اکنون روی وب و در MLX Node، در پنجره‌ای جداگانه، فعال است.
آنچه هنوز هیچ‌کس نمی‌تواند بداند.
هیچ‌کس نمی‌تواند برآورد کند شبکه‌ای از میلیون‌ها Mac چه خواهد کرد، همان‌طور که شبکه‌های نخستین را هم هنگام شروعشان نمی‌شد برآورد کرد. تراشه‌ها هر سال عوض می‌شوند (تاکنون از M1 تا M6، و آنچه بعد می‌آید معلوم نیست) و نرم‌افزار هم: MLX، مدل‌های باز، و روش‌هایی برای تقسیم کار میان ماشین‌ها که هنوز وجود ندارند. کارهایی که شبکه امروز اجرا می‌کند شاید هیچ شباهتی به کارهای ۲۰۲۸ نداشته باشند.
دو شرکت تراشه‌هایی را می‌سازند که برای هوش مصنوعی از همه مهم‌ترند: یکی به مراکز داده می‌فروشد، دیگری تراشه‌هایش را در رایانه‌هایی می‌گذارد که مردم از قبل دارند. MLX بر دومی بنا شده و با هر Mac که می‌پیوندد بزرگ‌تر می‌شود.
اول Macها را به هم وصل کنید. اینکه برای چه به کار روند، بعد می‌آید.
هیچ‌یک از این‌ها وعدهٔ تقاضا، درآمد یا قیمتی برای MLX نیست. ریسک‌ها را ببینید.
